things getting worse before getting better...

2 Eylül 2008 Salı

Orda Bir Köy VaR Uzaaakkta!!!


Hayatımın akışında,planlarımda o kadar hızlı değişikler oluyor ki..Ben henüz birine alışamamışken yenisiyle yer değiştiriyor gündemim...
Ben gidiyorum,bir yerde vatani hizmet olan Mecburi Hizmetime...Geçen hafta atama kuralarına katılmak için günübirlik gidip geldim Ankara'ya..Hayırlı haberlerle dönmek umuduyla bindim uçağa...Gergin miydim bilmiyorum,heyecanlı olmadığımı hatırlıyorum.Kura salonunda yerimizi alıp noter huzurunda yapılan yerleştirmeleri izlemeye başladık.1 saat 2o dk. sonunda benim yapmış olduğum 5 tercihe de benim dışımdaki kişiler yerleştirilmişti.İşte o dakikadan sonrası bana hayal gibi geldi.Hani yaşananlara uzaktan baktığınız ama hayatla bağınızın otonomik davranışlarla devam ettiği bir ruh hali içinde.Sonra tüm tercihlerin yerleştirmeleri yapıldıktan sonra geriye kimsenin tercih etmediği yerlere,tercihlerine yerleştirilemeyenerin eşleşetirildiği genel kuraya sıra geldi...(Ben genel kuraya katılıp katılmayacağımdan emin değildim;çünkü tercihlerimizi yaparken genel kuraya katılmak isteyip istemediğimize dair bir soru sorulmuştu ve ben,üst dönemlerimin tavsiyesiyle, istemiyorum seçeneğini işaretlemiştim.Anlayacağınız incelik yapıp soruyorlar ama cevabı önemli değil.Bu durum bana,bazen birileri uzaktan tanıdığınız ya da yeni tanıştıınız birinin size halinizi hatrınızı sorması gibi geldi.Cevabını asla dinlemezler,sizde dinlemediklerini bildiğiniz için ruh halinizi önemsemeden iyiyim teşekkürler der cevabı geçiştirirsiniz.)Yani ben eklemişler midir diye düşünürken, genel kura sırasında üçüncü il Yozgat olarak belirdi ekranda,elimi sıkan bir el SANA gelir diye temennilerde bulunurken...Yozgat'ın yanında Benim adım belirdi ekranda:)) Şaşırdım kaldım,sonra gün boyu şaşkın bir halde dolandım durudum,akşam otobüs saatine kadar ...Sonra birden dank etti kafama..Yine yollara düşüyorum...Yozgat yollarına...Ordabir köy var uzakta?İçimde Türkan Şoray'ın öğretmen karakteri kaçmış gibiyim.Kendimi hayal ediyorum ,elimde bavulum,içimde sağlık hizmeti götürme aşkıyla tıngır mıngır bir köy minibüsünde heyecanlı bir genç kız,yani ben ...Belki şu ağa dizilerinin etkisiyle ,oralarda bir de ağa buluverirmişim :))
Şaka bir yana şimdi ben, 1 yıldır doktoru olmayan Yozgat'ın bir köyüne gidiyorum.O kadar tuhafıma gidiyor ki bu durum ...Ben küçük doktor, tek başıma bir Sağlık Ocağının başı olacağım,bir yerde Başhekim oldum yani.
Umarım herşey yolunda gider.İtiraf ediyorum DELİ GİBİ KORKUYORUM,hani her şeyin üstesinden gelirim diyen ben KORKUYORUM.
Yozgat yollarına düşmeme henüz var ama önce Yazlığımızın bulunduğu yerin Sağlık Ocağında birkaç gün staj yapacağım...Umarım hayat güzel yüzünü esirgemez benden ve benim gibi taze hekimlerden.
P.s:Bu arada Herkese Hayırlı Ramazanlar!

2 yorum:

oTToMaNS dedi ki...

bu haberine sevinsemmi üzülsemmi bilemedim ama herşeyde bir hayır vardır derler :/ bence korkma neden korkuyorsunki o işin hakkından daha önce gelenlerde senin benim gibi insanlardı oraya gidince belki fark edeceksin korkmanın boşa olduğunu ama olsun bunuda hissetmen gerek sanırım :) başhekimim hayırlı ramazanlar :)

remil dedi ki...

umutsuz moralsiz değilim artık.Bir de gidip görmek lazım..Belki herşey yolunda gider :))